Sam też miał nadzieję na wielką, a przynajmniej średnią miłość, ale ta nie chciała się pojawić albo nie potrafił jej odróżnić od zwykłego pożądania, na które one, sprytniejsze od niego, nie dawały się nabrać. Latem 1981 był jak granat z wyciągniętą zawleczką. Zostało mu jeszcze 1099 dni do wyjazdu.

W jego bloku telefon mieli tylko Wesołowscy. Życzliwi sąsiedzi mówili, że ktoś z tej rodziny pracuje w telekomunikacji. Mniej przyjaźni twierdzili, że w Służbie Bezpieczeństwa, a wrogowie, że w obu tych instytucjach. Do Wesołowskich chodziło się zadzwonić tylko gdy ktoś umierał, rodził się albo uległ poważnemu wypadkowi.

komentarz:

Marian był rozluźniony i spokojny. Nikt na nikogo nie krzyczał i wszyscy uśmiechali się do siebie bez powodu. Jeszcze nie do końca wybudzony z farmakologicznej śpiączki, już zaczął tęsknić za nową ojczyzną, która zaczęła znikać i mieszać się ze starą, gdzie niebo było szare, a ryby śmierdziały.

„Mama zwykle wybierała Wolną Europę, bo mieli najświeższe informacje i byli najbardziej radykalni. BBC, ze swoją angielską flegmą i powściągliwością, podobało się ojcu, który zawsze twierdził, że nigdy nie wiadomo niczego na pewno i zawsze trzeba uważać, co się mówi. Brat preferował Głos Ameryki, bo chciał wyjechać za ocean”.

Magda widywała brata, jak wieczorami ślęczy z przymkniętymi oczami nad mapą Ameryki. Była pewna, że pędził wtedy po szosach Utah samochodem, jak Kowalski w Znikającym punkcie. Po tym filmie nawet Magda fantazjowała o taranowaniu milicyjnych barykad na drodze do Kartuz.

oraz autokomentarz:

„Miał dużo szczęścia, bo esbecy byli bystrzejsi od zwykłych milicjantów, ale w przeciwieństwie do agentów KGB i CIA mogli kupić za swoje pensje tylko dwa razy więcej niż ci, których ścigali, co nie było wystarczającą motywacją do przykładnej pracy.”

oraz odręczny autokomentarz:

tutaj od DOFI : https://dofi.com.pl/wilk-wyjezdza-miroslaw-tomaszewski/